haaropzolder.reismee.nl

Laatste fragmenten

Roedels
 
Iedere nacht vechten roedels honden op het eiland hun ongenoegen naar elkaar uit.
Dat gaat gepaard met veel heftig geblaf waarbij de lokatie wisselt van strand, het terrein van onze buren
of soms dwars door ons tentenkamp heen.
Eenmaal stortte zich een hond rakelings langs één van mijn scheerlijntjes, waardoor deze na trilde als een gitaarsnaar.
Vaak wakker dus.
Overdag zagen we ze niet.....op eentje na:
 
Amsterdam!
 Amsterdam?
Ja Amsterdam.
 
De zandzakken sjouwende jongens hadden op hun weg een pup gevonden en meegenomen naar ons Malangni kamp.
Een schatje, maar ja, ergens op het eiland moest toch zijn moeder rond lopen.
Dus we wilden ons er eigenlijk niet zo mee bezig houden...
Maar hij voelde zich razendsnel thuis bij ons, zoals ook een haan en een paar kippetjes zich lekker thuis voelden.
Ondertussen zijn wij Nederlanders als een blok gevallen voor het grappige viervoetertje.
We noemen hem Amsterdam (zoals Fransen het woord Amsterdam uitspreken, dus met charmante tongval)
Overdag huppelt hij op ons terrein rond en krijgt heel wat aandacht.
Afrikanen hebben over het algemeen niet zoveel met (huis)dieren...toen Keita tijdens het eerste kringgesprek uitlegde waarom Rien niet met ons meegekomen was (vanwege weggelopen poes Mies) spraken hun gezichten boekdelen.
Rien heeft volgend jaar echt nog wel wat uit te leggen ;)
Maar Amsterdam vinden ze toch wel grappig. De buren niet, een man schopte hem zijn terrein af, waarop Amsterdam piepend weg rende.
Ik zeg nog: ' Maar dat is Amsterdam hoor'!  (ik hoor het mezelf zeggen en denk: zonnesteek..)
Een buurjongen tegen wie ik zei dat dat hondje heel erg 'gentil' was, wilde dat wel aan nemen en lachtte zo waar om de kapriolen van het beestje.
Enfin, Amsterdam huist nu in Conakry bij Saffi en Nathalie.
Het is een assertief hondje, dus kan vast een uitstekende waakhond worden!
 
Afval
 
Afrika en afval....een bijzondere combi. Overal wordt afval gewoon gedumpt waar het uitkomt. Dus heb je wat gegeten of gedronken, dan laat je plastic, schillen of wat dan ook, gewoon vallen waar je op dat moment staat.
Of je `grwrrt` kwat het uit.
Op het strand, in de stad, op straat, maakt niet uit.
Maar wij dus mooi niet. Wij doen het in zakken. Dat die zakken later aan de rand van duin en strand op een grote hoop komen te liggen waar geiten, vogels en honden vrij spel hebben,  wat er dan uiteindelijk van over blijft wordt op een bepaald moment ter plekke verbrandt...
Ons kamp blijft dus redelijk netjes, want we wijzen de jongens er ook op.
(' Zeikerds'  zullen ze vast weleens gedacht hebben...daar konden ze trouwens zelf ook wat van...bijna elke boom hebben ze wel besprenkeld)
 
 
Djolé
 
In plaats van een doundounba in de stad willen we graag ons afsluitende feest op het eiland houden. Iedereen enthousiast!
Nu Keita nog ompraten, want doundounba is het feest bij uitstek, zoals dat ging op Momo`s trouwdag.
Keita vind het meteen goed, hij zegt: ' Het enige dat ik wil is dat jullie blij zijn'. Kijk, dat horen we graag!
Dus wordt het djolé, en zo introduceren wij meteen Project Malangni op Kassa.
s`middags tijdens de voorbereidingen van het feest, komen enkele notabelen van het dorp langs.
Goed, er wordt 60 liter palmwijn ingeslagen ( de -volgens Anja- naar maagzuur smakende favoriete drank van de Guinese boysfrisdrank en dan gaan we Malangni (= Samenkomen) versieren.
Ballonnen, waxinelichtjes in opengeknipte waterzakjes met zand. (Ook weer zoiets waarbij de Afrikanen keken alsof ze water zagen branden....wij knipten de gebruikte zakjes open, deden daar zand in en zetten ze langs de paden.
Later brandden daar lichtjes in en dat zag er zo fraai en romantisch uit!
Aha, dus dat was de bedoeling!
Er worden stoelen gehuurd, en mensen uitgenodigd (tamtam!)
De muziek is weer top, er wordt door de leerlingen van de plaatselijke dansschool
(van klein tot groot) uitbundig gedanst, iedereen gaat los!
Mijn motto 'pas de polonaise' sloeg op eventuele romantische avonturen, maar nu was de polonaise met Maou voorop echt wel aan mij besteed!
Afrikaanse polonaise: niet met de armen op de schouders en gewoon vooruit blijven lopen, maar met Afrikaanse danspasjes in tropische warmte, onder de palmen, begeleid met de opzwepende djembehs...nou, dan wil je wel hoor!
Later die nacht nogal waakzaam geweest vanwege 'gescharrel' bij mijn tent - bijna weer polonaise- of eigenlijk bijna malaise, maar ook dat liep allemaal goed af.
Slaap halen we thuis wel in.
 
Politiek:
 
De bevolking is voor een groot deel zeer te spreken over de nieuwe president Alpha Condé, eind 2010 democratisch gekozen.
Sommigen lopen rond in kleding met daarop zijn portret, en de tekst : samen op weg naar een beter Guinee. (kort samengevat)
Een soort Balkenende kreet, maar dan anders...en als deze Alpha niet door een gefrustreerde legerofficier of opponent door zijn hoofd geschoten
zal worden, dan kan de vooruitgang in Guinee zich ook ten gunste van het volk ontwikkelen. Let`s hope!
Op zijn minst wens ik de gehele bevolking een goede riolering, goede watervoorziening en en goede gezondheidszorg.
En hoop ook dat het niet door teveel vooruitgang zijn puurheid zal verliezen.
 
Vliegveld Conakry (G`bessia airport)
 
Dat we djolé op Kassa vierden betekende ook dat we nog maar eenmaal - piroque in piroque uit- naar Conakry moesten varen, wat voor Jetta en mij een lichte zucht van verlichting ontlokte.
Afscheid genomen van Lizzl, André, Aletta, Danielle, zij blijven nog 2 weken. Wat was het leuk met elkaar!
Nog wat 'dingetjes' uitgedeeld aan onze jongens.
De laatste avond eten we geroosterde kip met patat en de laatste uren verblijven we bij Nathalie en Saffi, in afwachting van Keita die ons naar het vliegveld brengt.
Beetje hangen, beetje liggen, beetje wachten.
Alleen Anja is nog op expeditie door de stad met security Mo.
Dan is het moment daar, het Guinese geld wordt uitgedeeld (is verboden om mee te nemen)
Later thuis ontdek ik nog een smoezelig, verfrommeld biljet van 500 guinese francs onderin een tas.
Grappig souvenir en Guinee zal er niet failliet door gaan.
Na het afscheid nemen op het vliegveld checken we in en gaan op weg naar de gate.
Ik zie 2 deuren met mannetje/vrouwtje symbolen erop....toiletten!
Woehaaaaaaaaaaaa, het blijken echte te zijn, waarbij je je troep weg kan laten spoelen!
Woehaaaaaaaaaaaa, ook wastafels met een stuk zeep, en kranen die helder water laten stromen!
Volgens Jetta was dat er vorig jaar nog niet.
 
Voeten wassen, lekkerrrrrrrr!
 
stiekem: Leve deze vooruitgang gnagna.
 

Reacties

Reacties

Anja

Wat een heerlijk verslag, ik zit op nieuw te genieten
en schiet steeds in de lach bij deze mooie herrinneringen. zo nu snel door en kijken wat voor verrassingen je nog meer hebt. liefs Anja.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!